
Om een ereronde aan te bieden aan een zieke collega heeft de Landelijke Eenheid van de politie een trein gehuurd bij Stichting Karel. Met een knalrode trein vertrok de ernstig zieke Ruud Collewijn zaterdag uit Lelystad. Van Lelystad Centrum reed de trein via Zwolle, Amersfoort, Schiphol, Hoofddorp, Amsterdam en Almere terug naar Lelystad.
Spoorwegagent
Ruud Collewijn was een spoorwegagent. Hij leidt aan de Ziekte van Huntington. Deze ziekte is een erfelijke hersenaandoening waarbij de klachten steeds erger worden. Hierbij sterven de zenuwcellen in de hersenen langzaam af.
De heer Collewijn heeft jarenlang bij de spoorwegen gewerkt als agent. In zijn actieve leven was hij altijd op en rond het spoort aan het werk. Hij is nog steeds een groot liefhebber van treinen.
Daarom hebben de collega’s besloten een mooi afscheid te regelen. Dit was een treinrit door heel Nederland met ‘De Karel’. Dit is een opgeknapte en felrode oude Mat ’64.
De Karel Foundation
Deze organisatie heeft als missie om het industrieel cultureel erfgoed te behouden. Hierbij ligt de nadruk op historisch spoormaterieel. Dit gebeurt niet alleen door onderhoud, maar ook door exploitatie. Aangezien de trein blijft rijden, blijft deze ook zichtbaar behouden voor de Nederlandse cultuur.
De felrode ‘De Karel’ is geen trein voor dienstritten, maar alleen bestemd voor charitatieve ritten, die met toestemming van ProRail worden ingepland. Tevens zijn het besloten ritten die meestal in combinatie met een evenement of museumbezoek worden aangeboden.
Mat ‘64
Mat ‘64 staat voor Materieel ‘64 en was onderdeel van het elektrisch materieel van de Nederlandse Spoorwegen. Er waren zelfstandige vier - (Plan T) en tweedelige (Plan V) treinstellen. Officieel was de naam Mat ‘64 overigens niet. De meeste reizigers noemde het een een stoptrein.
Er is overigens ook een officiële Stichting Mat ‘64, die ook nog een oud treinstel in bezit heeft. Ook deze kan voor besloten ritten worden ingezet.
(Bronnen: Weblog Zwolle, Omroep Flevoland, Karel Rocks, Hersenstichting, Wikipedia, Stichting Mat ‘64)